Glory (1989)

posted on 17 Apr 2009 20:54 by sermilik in I-Movie
 

 Their innocence. Their heritage. Their lives. Nothing would be spared in the fight for their freedom.

 

คำเตือน ไม่เหมาะสำหรับคนเหยียดสีผิว ห้ามอ่าน !!!

 

Glory เป็นเรื่องราวอิงประวัติศาสตร์แสดงความกล้าหาญของกองพันที่ 54 ซึ่งเป็นหน่วบรบของทหารผิวสีหน่วยแรกของกองทัพสหรัฐที่ถูกตั้งขึ้นในสงครามกลางเมืองอเมริกา

+++ สงครามกลางเมืองอเมริกา (America Civil War) นั้นเป็นสงครามระหว่างฝ่ายสหรัฐหรือฝ่ายเหนือ(Union) กับฝ่ายสมาพันธ์หรือฝ่ายใต้ (Confederacy) ส่วนสาเหตุนั้นเกิดจากการยกเลิกระบบทาสของประธานาธิบดี Abraham Lincoln ซึ่งทำให้รัฐฝ่ายใต้ของอเมริกาซึ่งส่วนใหญ่ทำอาชีพเกษตรกรรม และจำเป็นต้องใช้ทาสไม่พอใจ และต้องการแยกตัวออกมา จึงทำให้เกิดสงครามกลางเมืองเกิดขึ้น หลังจากการสู้รบกว่า 4 ปี ฝ่ายเหนือก็เป็นผู้ชนะ สงครามครั้งนี้เป็นสงครามครั้งใหญ่ที่สุดในอเมริกา คร่าชีวิตทหารไปกว่าหกแสนคน...+++



เรื่องเริ่มที่การสู้รบที่ Antietam ซึ่ง กัปตัน Robert Shaw( Matthew Broderick) ตัวเอกของเรื่องนำทหารฝ่ายเหนือมาสู้กับฝ่ายใต้ แต่ดันแพ้ยับเยิน เขาเกือบเอาชีวิตไม่รอดกลับมา ส่วนทหารฝ่ายเหนือของเขาถูกยิงตายเกือบหมด...คนที่มาช่วยเขาไว้ก็คือ Rawlins ( Morgan Freeman จากเรื่อง The Shawshank Redemption นั้นเอง) ซึ่งเป็นคนขุดหลุมศพให้เหล่าทหารที่ตาย และเขาก็เป็นคนที่มาสมัครเข้าร่วมของพัน 54 ในภายหลังด้วย...

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 Robert Shaw ในกับทหารฝ่ายเหนือ...                                    ฝ่ายใต้ ใส่ชุดคาวบอยมาเลย...

 

 

 
 ตั้งแถวแล้วยิงกันเลย...
 
 
 
แพ้แล้ว แกล้งตายดีกว่า...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
   
ตื่นได้แล้ว รู้นะว่าแกล้งตายไอน้อง...                                   แหะๆๆๆ อย่าบอกใครนะลุง...

 

 

แต่ด้วยความที่เขาเป็นลูกคนใหญ่คนโตในพื้นที่เขาจึง ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บังคับบัญชาทหารกองพันใหม่ชื่อกองพันที่ 54 แห่ง Massachusetts ซึ่งเป็นการจัดตั้งกองพันทหารผิวสีเป็นครั้งแรก (เพราะก่อนหน้านั้นชาวอเมริกาเชื่อว่าการสู้รบเป็นหน้าที่ของชนผิวขาว ส่วนชนผิวดำนั้นเป็นแค่ทาส...) และ Thomas เพื่อนผิวดำในวัยเด็กของเขาได้อาสาเข้าร่วมรบในกองพันนี้ด้วย...

 

 

 
 มาสมัครกันเต็มเลย...
 

และการฝึกทหารผิวสีก็ได้เริ่มขึ้น โดยมีทาสผิวดำมาสมัครเป็นจำนวนมากเพื่อต้องการสู้เพื่อเกียรติภูมิของตนเอง หลังจากฝึกได้ไม่นานก็มีประกาศจากฝ่ายใต้ว่าหากพบทหารผิวสีจะถูกส่งกลับไปเป็นทาสอีกครั้ง และหากใครสวมชุดของฝ่ายเหนือก็จะถูกแขวนคอทำให้ Shaw นั้นคิดว่าทหารของพวกเขาจะหนีไปหมด แต่ปรากฎว่าไม่มีใครหนีสักคน ทำให้เขาประทับใจในความกล้าหารของทหารของเขามาก...เหล่ากองพันที่ 54 ก็ได้รับการฝึกอย่างหนักจากจ่า Mulcahy สุดโหด...แต่เนื่องจากส่วนใหญ่เป็นทาสมาก่อน จึงไม่รู้จักขวา ซ้าย กัน...

 


 
 ไหนขวา ไหนซ้าย วะ...


กลุ่มเพื่อนทหารของ Thomas ก็มีทั้ง Rawlins คนขุดหลุมศพที่ดูจะเป็นผู้ใหญ่ที่สุด, Trip( Denzel Washington )ทาสที่หนีมา และ Sharts มือแม่นปืน... และเมื่อปืนถูกส่งมาถึง Sharts ก็แสดงให้เห็นว่าเขายิงแม่นมาก แต่ Shaw ก็มายิงปืนสั้นข้างหูของ Sharts และให้ Sharts บระะจุกระสุนและยิงต่อไปเรื่อยๆ ทำเอา Sharts นั้นทั้งผวาและกลัวไปเลย...Shaw นั้นพยายามจะแสดงให้เห็นถึงความโหดร้ายของสงครามจริง ว่าการบระจุกระสุนแล้วยิงในสงครามท่ามกลางเสียงปืนนั้นยากกว่าการซ้อมยิงมากนัก...และเหตุการณนี้ก็เป็นการแสดงความเข้มของ Shaw ครั้งแรก จนทำให้ผู้ช่วยของเขาตกใจเลย...

 

 
โอ้ย หูจะแตกแร้วคับ...



เมื่อฝึกไปสักพักหนึ่ง Thomas ก็โชว์ความอ่อนของตัวเองออกมา เพราะเขานั้นเป็นนร.มาก่อน ไม่ได้เป็นทาสเหมือนกับคนอื่นๆ เขาจึงทั้งอ่อนแอและช้าที่สุดในกลุ่ม และมักจะถูก Trip พูดจาแดกดันอยู่เสมอว่ากระแดะไปเรียนหนังสือแบบคนขาว...

 

 

เห้ย ลุกขึ้นมาสิวะ ไออ่อน...

 

Trip นั้นก็มีปัญหาเข้ากับคนอื่นไม่ได้ ชอบแขวะคนโน้นคนนี้ไปทั่ว ว่าพวกเขาถูกหลอกมาใช้งาน ไม่มีทางได้ไปรบจริง และวันหนึ่งเขาหนีทหารแต่ดันถูกจับได้ซะก่อน Shaw เลยสั่งเฆี่ยน Trip ต่อหน้าทหารทุกคน และเขาก็ตกใจที่เห็นว่าหลังของ Trip นั้นมีแผลเหวอะจากการโดนเฆี่ยนมานับครั้งไม่ถ้วนแล้ว แม้ Trip จะพูดจาเหมือนไม่แคร์ตอนโดนเฆี่ยนแต่สุดท้ายเขาก็ต้องหลั่งน้ำตาออกมา...

 

 
 หนีทหาร แบบนี้ต้องโดนฟาดให้หลังลาย...

 


 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
   
ว้าย เห็นแร้วเจ็บแทนเรย...                                               เจ็บนะเว้ย แงๆๆๆ ร้องแร้วนะ...
 
 

 

แต่เมื่อ Shaw รู้ความจริงจาก Rawlins ภายหลังว่าสาเหตที่ Trip นั้นหนีทหารก็เพื่อออกไปเพื่อหารองเท้าใหม่เพราะรองเท้าเขาขาดหมดแล้ว และเท้าก็เป็นแพลจะเน่าแล้ว และเท้าทหารคนอีกหลายคนก็เป็นแผลเหมือนกัน เขาจึงไปบังคับเจ้าหน้าที่ฝ่ายพลาธิการ ให้ส่งรองเท้ากับถุงเท้าใหม่มาให้ ทำให้เขาได้ใจเหล่าทหารไป เพราะก่อนหน้านี่ Trip ได้ไปขอเบิกรองเท้า แต่ไม่มีใครสนใจ เพราะเห็นว่าเป็นทหารผิวดำ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 ได้รองเท้าใหม่แร้ว เย้เย...                                      กว่าจะได้รองเท้าใหม่ เท้าจะเน่าหมดแร้ว...

 

และแล้ววันที่ทหารทุกคนรอคอยก็มาถึง คือวันรับเงินเดือน แต่เมื่อเหล่าทหารรู้ว่าเขาได้รับเงินเดือนน้อยกว่าทหารที่เป็นคนขาว และ Trip ก็เป็นคนพูดยุคนอื่นให้ฉีกใบรับเงินเดือนตามเขา เหล่าผู้คุมก็ไม่รู้จะทำยังไง และ Shaw ก็ได้ฉีกใบรับเงินเดือนของเขาด้วย โดยบอกว่าหากทหารคนอื่นไม่ได้ เขาก็จะไม่เอาด้วย ทำให้เขาได้ใจทหารไปอีกครั้งหนึ่ง

 


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ฉีกเรยเพื่อน อย่าไปยอม...                                         งั้นผมก็ฉีกเอาด้วย เพราะบ้านผมรวยอยู่แร้ว อิอิ...

 


หลังจากนั้นชุดเครื่องแบบ (Blue suit) ก็ถูกส่งมาถึง พลทหารทุกคนก็แต่งตัวเต๊มเครื่องแบบและเดินขบวนออกจากเมือง Massachusetts ไปทางใต้โดยมีชาวบ้านมาส่งมากมายข้างทาง...และ Shaw ก็ได้แต่งตั้ง Rawlins เป็นจ่าสิบตรี...

 

 

 
จะได้ไปรบแร้ว..



กองพันที่ 54 ก็ได้ไปร่วมกับกองทหารผิวสีอีกกลุ่มหนึ่งของพันเอก Montgomery ซึ่งเป็นทหารที่บ้ากว่า จะปล้นและเผาหมู่บ้านฝ่ายใต้ทันทีที่มีโอกาส หลังจากออกไปโจมตีหมู่บ้านหนึ่ง Shaw ปฏิเสธที่จะให้กองพันที่ 54 ของตนเขาร่วมการปล้นขโมยและเผาหมู่บ้านด้วย ทำให้ถูกพันเอก Montgomery ขู่ว่าจะส่งเขาไปยังศาลทหารโทษที่ไม่เชื่อฟังผู้บังคับบัญชา Shaw จึงต้องจำใจทำตาม เหล่าทหารของเขาก็เข้าใจว่า Shaw ไม่มีทางเลือก...

 

 

เผาให้หมด อย่าให้เหลือ...

 


กองพันที่ 54 ก็เริ่มท้อแท้ หลังจากถูกสั่งให้ทำงานใช้แรงงานอย่างเดียวไม่ได้ไปรบสักที และทุกคนก็เริ่มเบื่อกับการถูกเยาะเย้ยจากทหารผิวขาวที่ได้ไปรบ Shaw จึงไปพบผู้บังคับบัญชาขอให้กองพันของเขาไปรบ โดยขู่จะเปิดเผยเรื่องการกระทำผิดกฎหมายของกองทหารที่นั้น เลยทำให้กองพันที่ 54 ถูกส่งไปรบสมใจเขา...

 

 

โอ้ย ไม่ใช่ช้างนะเฟ้ย ให้มาลากซุงอยู่ได้...

 

และการรบครั้งแรกของกองพันที่ 54 ที่ Sol Legare Island ทหารของเราก็รบอย่างกล้าหาญ และไล่ทหารของฝ่ายใต้ให้ถอยกลับไปได้ และในการต่อสู้นี่เอง Thomas ก็ได้ช่วยชีวิต Trip และเขาก็ได้บาดเจ็บแทน ทำให้ Trip นั้นยอมรับ Thomas ...ส่วน Thomas นั้นก็ปฏิเสธที่จะถูกส่งตัวกลับไปรักษา โดยเขายืนยันว่าจะอยู่ช่วยรบต่อ...

 

 
ฝ่ายใต้ กองทัพคาวบอยอีกแร้ว...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  
 ยิงเรยพวก...                                                                ม้ากระจุย...
 
 
 


 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
   
ตายซะเถอะ ไอดำ....                                                        ว้ากกก  มาช่วยแร้วโว้ย....
 

หลังจากชัยชนะครั้งนี้เอง ชื่อเสียงของกองพัน 54 ก็เริ่มดัง ก็เลยมีงานเข้า ทหารฝ่ายเหนือต้องการบุกตีป้อม Wagner ซึ่งเป็นที่มั่นสำคัญของฝ่ายใต้...และ Shaw กำลังคึกอยู่จึงขออาสาเป็นแนวหน้าในการบุกเองทั้งที่ทหารเพิ่งเหนื่อยจากกการรบครั้งก่อนอยู่เลย...ซึ่งในการรบสมัยนั้น แนวหน้านี่คือต้องตายเยอะแน่ๆ..ในคืนนั้นเอง เหล่าทหารกองพัน 54 ก็มานั่งรอบกองไฟ ร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้ากัน เพื่อปลุกขวัญกำลังใจกันก่อนออกรบ และก็มีการเปิดใจอย่างซึ้งกันของแต่ละคน...( โดยเฉพาะ Rawlins และ Trip ที่พูดซี้งมากพูดเองร้องเอง อ่านได้ที่ Memorable quotes  ข้างล่างนะ )  

 

 
 
โอ้ว พระเจ้า ช่วยลูกด้วย...
 

 

วันรุ่งขึ้นกองพัน 54 ก็เดินขบวนไปยังฟ้อม Wagner โดยระหว่างทางก็โดนผ่านกองทหารผิวขาวที่รอเข้าโจมตีตามหลัง ตอนนี้กองพันที่ 54 ก็ได้รับการยอมรับจากทหารผิวขาวในความกล้าหาญแล้ว ซึ่งพวกนั้นเป็นพวกที่ชอบมาล้อเลียนในตอนแรกนั้นเอง...โดยมาช่วยกันตะโกนให้ว่า " Give 'em Hell, 54! "